บทนำ
บท 1
โรงพยาบาลที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมายตั้งแต่เช้ามีทั้งคนไข้ญาติคนไข้ที่กันเดินขวักไขว่กันไปมา จนนักมวยผู้รักสันโดษอย่าง เพชร เพชรกล้า เรืองรือชัย หรือ ฉายา เพชรกล้า ส.ทรงชัย นักมวยดาวรุ่ง อายุ 25 ปี เจ้าแชมป์มวยไทยระดับประเทศ เมื่อมาถึงโรงพยาบาลเขาต้องคิดใหม่อีกที เขาคิดถูกแล้วใช่ไหมที่มาตรวจสุขภาพประจำปีในวันนี้ นี่เขาอุตส่าห์เลือกโรงพยาบาลเอกชนแล้วนะ แถมยังมาตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าด้วยทำไมคนมันแน่นขนาดนี้ ถอยหลังกลับยังทันไหมเนี่ย
ค่ายมวยที่เพชรอยู่นั้นสังกัด ค่าย ส.ทรงชัย สวัสดิการของค่ายดีมาก มีให้ตรวจสุขภาพประจำปีโดยที่ไม่ต้องจ่ายค่าตรวจ มีโบนัสให้ มีที่พักให้ฟรี หากมีบ้านเป็นของตัวเองก็มีค่าเดินทางค่าน้ำค่าไฟให้ หรือเช่าบ้านอยู่เองก็มีค่าเช่าบ้านให้ทุกเดือน เสี่ยทรงชัยเจ้าของค่ายเป็นคนใจดีค่อยช่วยเหลือนักมวยในค่ายตลอด รวมไปถึงความเป็นอยู่ของคนในครอบครัวของคนในค่ายด้วย
ค่าย ส.ทรงชัย มีนักมวยฝีมือดีในค่ายหลายคน มีทั้งแชมป์โลก แชมป์เอเชีย และแชมป์ในประเทศก็มี แต่ถึงบางคนฝีมือไม่ดีไม่ค่อยชนะ เสี่ยทรงชัยก็ยังเลี้ยงไว้ไม่ปล่อยออกเหมือนค่ายอื่น เพราะเสี่ยเชื่อว่าหากฝึกฝนมีวินัยในสักวันก็จะประสบความสำเร็จได้ แต่กฎของค่าย ส.ทรงชัย ถ้าทำผิดจะถูกไล่ออกทันทีนั้นคือตั้งใจล้มมวย และแอบไปขึ้นชกมวยเถื่อน เสี่ยทรงชัยเกลียดนักมวยที่ล้มมวยและชกมวยเถื่อนมาก ถ้าแพ้ด้วยกฎกติกาหรือสู้ไม่ไว้เสี่ยไม่เคยโกรธนักมวยในสังกัดเลย และการที่ไปชกมวยเถื่อนมันเหมือนว่านักมวยคนนั้นไม่รักตัวเองที่ยอมเอาร่างกายไม่แลกกับเศษเงินของคนรวยที่ชอบเห็นความเจ็บปวดของคนอื่นเป็นของเล่น เหมือนนักมวยไม่ให้เกียรติตัวเองไม่รักอาชีพตัวเองและทรยศต่อครูบาอาจารย์ค่อยฝึกฝนถ่ายทอดวิชาให้
เพชรนั้นเข้ามาเป็นนักมวยตั้งแต่เรียนจบมัธยมปลาย เนื่องจากทางบ้านไม่มีเงินส่งเพชรเรียนต่อในระดับอุดมศึกษา พ่อที่เคยเป็นเสาหลักของบ้านก็มาจากไปกะทันหัน แม่ของเพชรที่ไม่ค่อยสบายจากอาการป่วยเป็นโรคไตต้องล้างไตทุกเดือนซึ่งค่าใช้จ่ายก็ค่อนข้างสูงมาก เพชรในตอนนั้นเขามืดแปดด้านเสียทั้งพ่อไหนจะปัญหาหนี้สินที่ถาโถมเข้ามา
ก่อนที่พ่อเขาจะประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต พ่อของเพชรได้ไปยืมเงินนอกระบบมาเป็นค่าใช้จ่ายภายในบ้านและเป็นค่าล้างไตของแม่ พอเกิดเรื่องการจ่ายหนี้ก็ต้องหยุดชะงัก เจ้าหนี้บางรายถึงขึ้นมาตามท้วงในวันที่จัดงานศพพ่อของเขาก็มีจึงทำให้เพชรได้รับรู้ปัญหาของพ่อที่ปิดบังเอาไว้ หนึ่งเจ้าหนี้ของพ่อก็มีเสี่ยทรงชัยซึ่งเป็นเพื่อนของพ่อด้วย พ่อของเพชรมีอาชีพขับแท็กซี่และสมิทกับคนในค่าย ส.ทรงชัยมาก หากช่วงวันไหนรถที่ค่ายไม่ว่างเสี่ยทรงชัยจะเรียกใช้บริการพ่อเพชรให้พานักมวยไปทำธุระแทน แต่ด้วยเศรษฐกิจที่ไม่ค่อยดีการแข่งขันสูงจึงทำให้บางวันแทบไม่มีลูกค้าเลย
ถึงจะเป็นเพื่อนกันพ่อของเพชรก็ไม่เคยเล่าเรื่องปัญหาส่วนตัวให้เสี่ยฟังเลย เพราะเขารู้ดีว่าเสี่ยทรงชัยต้องยืดมือเขามาช่วยแน่ แต่ด้วยความเกรงใจและไม่อยากไปเพิ่มปัญหาให้เพื่อนจึงได้แต่เก็บเงียบเอาไว้ มีบางที่ขอหยิบยืมแต่ก็เอามาคืนให้ตลอด จนมาครั้งสุดท้ายที่พ่อของเพชรยืมเงินเสี่ยทรงชัยจำนวนห้าหมื่นบาทเพื่อเอาไว้ให้ลูกชายไม่รายงานตัวเข้าเรียนมหาลัย แต่พ่อก็มาประสบอุบัติเหตุซะก่อน
อีกสาเหตุที่เพชรเริ่มเส้นทางอาชีพนักมวยเพราะต้องการใช้หนี้แทนพ่อ เพราะวันที่เจ้าหนี้มาท้วงจากเพชรกับแม่ เสี่ยทรงชัยได้ช่วยเข้ามาแก้ปัญหาให้ ทั้งยังช่วยใช้หนี้เจ้าอื่นให้อีกด้วยในตอนนั้นเพชรจึงตัดสินใจขอสมัครเข้าเป็นนักมวยในค่าย ส.ทรงชัย เสี่ยทรงชัยเองที่เห็นเพชรมาตั้งแต่เด็กรู้จักนิสัยเพชรดีว่าลูกชายเพื่อนคนนี้เป็นที่มีวินัยนิสัยดีอีกทั้งหน่วยก้านสรีระร่างกายของเพชรก็เหมาะสมที่จะเป็นนักมวย และเสี่ยทรงชัยเชื่อว่าคนที่มีวินัยแบบเพชรต้องประสบความสำเร็จแน่นอน
เพชรพอเข้ามาเป็นนักมวยในค่าย ส.ทรงชัย เขาก็หมั่นฝึกฝนตามที่โค้ชบอกทุกอย่าง บวกกับเพชรเป็นที่มีวินัยในการฝึกซ้อม ภายในปีกว่าเขาสามารถขึ้นมาเป็นนักมวยที่มีฝีมือเก่งระดับต้น ๆ ของค่ายได้ ด้วยความที่มีพรสวรรค์บวกกับการหมั่นซ้อมอยู่เสมอ เมื่อปีก่อนเพชรสามารถคว้าแชมป์มวยไทยชิงแชมป์ระดับประเทศมาได้ และก้าวต่อไปเป้าหมายของเขาคือมวยไทยชิงแชมป์เอเชีย อนาคตเขาต้องคว้าแชมป์มวยไทยชิงแชมป์โลกมาให้ได้
ส่วนเรื่องการเรียนเพชรก็ไม่ได้ทิ้งเพราะเสี่ยทรงชัยช่วยในเรื่องทุนการศึกษาอีกด้วย แต่เริ่มมาเรียนเมื่อตอนอายุ 23 ปี ปีหน้าถ้าไม่ติดปัญหาอะไรเพชรก่อนเรียนจบแล้ว เพชรเลือกเรียนต่อภาคพิเศษในสาขาบริหารธุรกิจ เขาคิดไว้หากทำความฝันคว้าแชมป์โลกได้สำเร็จ เพชรจะแขวนนวมเลิกชกมวยแล้วจะเปิดคาเฟ่เล็ก ๆ เพราะชอบทานเค้กชอบทำขนมถ้ามีร้านเป็นของตัวเองคงจะดีไม่น้อย
"เอาวะไหน ๆ ก็มาแล้ว ตรวจให้มันเสร็จเลยแล้วกัน จะได้ไม่ต้องมาโรงพยาบาลหลายรอบ" เพชร
เมื่อตบตีเถียงกับตัวเองในใจสักพักเพชรก็ตัดสินใจได้ว่าควรตรวจให้มันเสร็จเรียบร้อย เพราะได้สละเวลาในการซ้อมมาแล้วอย่างน้อยถึงจะได้คิวนานหน่อยแต่ก็ไม่ต้องลำบากมาโรงพยาบาลอีกรอบ
เพชรก็เดินไปที่จุดคัดกรองพร้อมแจ้งรายละเอียดการมาตรวจสุขภาพ เจ้าหน้าที่ก็ชักประวัติไม่นานก็ทำการจัดคิวให้เพชร ก็ให้นั่งเพชรวัดสายและเจาะเลือด พอเจ้าที่ตรวจเลือดเพชรก็ไปเก็บปัสสาวะ แล้วก็ไปเอกซเรย์ปอด เจ้าที่พาเพชรทำตามรายการการตรวจจนครอบ ก็ให้เพชรไปนั่งรอที่ห้องตรวจหมายเลข 5 เพื่อรอเข้าพบคุณเพื่อฟังผมและตรวจเพิ่มเติม
บทล่าสุด
#112 บทที่ 112 อดีตแชมป์โลกกล้ามโตแบบผมจะโดนมาเฟียจับกิน (เคะกล้าม) บทที่ 21
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#111 บทที่ 111 อดีตแชมป์โลกกล้ามโตแบบผมจะโดนมาเฟียจับกิน (เคะกล้าม) บทที่ 20
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#110 บทที่ 110 อดีตแชมป์โลกกล้ามโตแบบผมจะโดนมาเฟียจับกิน (เคะกล้าม) บทที่ 19
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#109 บทที่ 109 อดีตแชมป์โลกกล้ามโตแบบผมจะโดนมาเฟียจับกิน (เคะกล้าม) บทที่ 18
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#108 บทที่ 108 อดีตแชมป์โลกกล้ามโตแบบผมจะโดนมาเฟียจับกิน (เคะกล้าม) บทที่ 17
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#107 บทที่ 107 อดีตแชมป์โลกกล้ามโตแบบผมจะโดนมาเฟียจับกิน (เคะกล้าม) บทที่ 16
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#106 บทที่ 106 อดีตแชมป์โลกกล้ามโตแบบผมจะโดนมาเฟียจับกิน (เคะกล้าม) บทที่ 15
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#105 บทที่ 105 อดีตแชมป์โลกกล้ามโตแบบผมจะโดนมาเฟียจับกิน (เคะกล้าม) บทที่ 14
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#104 บทที่ 104 อดีตแชมป์โลกกล้ามโตแบบผมจะโดนมาเฟียจับกิน (เคะกล้าม) บทที่ 13
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#103 บทที่ 103 อดีตแชมป์โลกกล้ามโตแบบผมจะโดนมาเฟียจับกิน (เคะกล้าม) บทที่ 12
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













